شهیدی که برای رسیدن به آرمان‌‌های انقلابی مفقودالاثر است

به گزارش شاهد جوان، علي تقوي  فرزند رمضان در سال 1328 یعنی یازدهم خرداد در يکي از روستاهای وارمين به نام پيشوا در خانواده اي کاملاً فقير و تهيدست بدون سایه پدر بدنیا آمد چون قبل از تولدش پدرش را از دست داده بود، در دامان مادر بزرگ شد و تا کلاس دوم راهنمایی درس خواند اما به دلیل مشکلات ترک تحصیل کرد وبه کار مشغول شد تا آنکه در سن 20 سالگي با دختر شخص روحاني به نام حاج عظيمي ازدواج کرد که حاصل اين زندگي  4 فرزند بود.
تقوی حدود پنج سال پیش در کارخانجات سايپا با حقوق ماهيانه 900 تومان استخدام شد و با همين حقوق زميني را در کرج با قيمت اندک خريداري کرد، سپس با قرضي که از اطرافيان خويش من جمله مادرخانم، مادر، برادر خويش و دوستانش وصندوق هاي قرض الحسنه  گرفته بود 2 اتاق ساخت.
در اين هنگام است که انقلاب اسلامي به اوج خود نزديک شد مردم عليه طاغوت راهپيمايي مي نمايند و او همانند بقيه کارگران شريف دست به اعتصاب زد. اين اعتصاب در حدود 5 ماه طول کشيد. در طول 5 ماه اعتصاب ضمن شرکت در راهپيمايي ها و پخش اعلاميه هاي امام امت به تبليغ و تشويق مردم به حکومت اسلامي مي پردازد تا اينکه انقلاب با دادن بيش از 70 هزار شهيد و 100 هزار معلول به پيروزي مي انجامد.
بعد از انقلاب او به عنوان نماينده کارگران از سوي تمامي کارگران زحمتکش و شريف انتخاب مي شود و ليکن به علت ناراحتي اعصاب بعد از مدت چهار ماه نمايندگي خود را واگذار می نماید.
با اينکه در شهريور ماه 1359 مسئله جنگ تحميلي رژيم مزدور عراق و سر سپرده امپرياليسم آمريکا پيش آمد علي تقوي که به خوبي مي دانست از چه دفاع کند و مي دانست که اسلام  احتياج به ايثار دارد داوطلبانه در اولين فرصت ثبت نام نموده و به جبهه اعزام شد و در ستاد جنگهاي نامنظم شهيد چمران به فعاليت مشغول شد.
 پس از مدت دوماه به سلامتي به تهران بازگشت اما او اينک عوض شده بود و همچون ديگر رزمندگان دلش هواي کربلاي حسين(ع) را داشت و به دنبال آرمان خويش دوباره ثبت نام نمود. و پس از خداحافظي و پس از انجام وصيت در نهايت شجاعت بسوي نبرد حق عليه باطل روانه شد و از همان تاريخ مفقود الاثر مي باشد و زن و چهار فرزند خود را تنها گذاشته است.