قرص و کپسول بخوریم؟ یا نخوریم؟!

به گزارش شاهد جوان، تصور اکثر ما هم این است که این پودرها تنها توسط بدنسازان مصرف می شود تا رشد عضلات آن ها سرعت پیدا کند. حتی اگر حرفه‌ای تر ورزش را دنبال کنیم ممکن است شنیده باشیم برخی از ورزشکاران در اثر استفاده از « مکمل های غیر مجاز» دوپینگ کرده و محروم شده اند.

در این شرایط شاید برای خیلی از شما عجیب باشد اگر بشنوید یا بخوانید که استفاده از مکمل برای همه ما لازم است. به خصوص وقتی که تازه از مدرسه آمده اید و شدیدا احساس گرسنگی می کنید. اما چرا؟!

بدن هر انسانی با توجه به شرایط جسمی و فیزیکی او، به مواد غذایی مختلف نیاز دارد که باید در طول روز تامین شود. موادی چون ویتامین ها، پروتئین ها و چربی‌ها و..را نمی توان از برنامه غذایی روزانه حذف کرد. از طرف دیگر هیچ کدام از ما نمی دانیم که با مصرف هر ماده غذایی، چه مقدار از مواد مورد نیاز بدن تأمین شده است. مثلاً همه می دانیم که برای جذب کلیسم، لازم است شیر بخوریم. اما با هرلیوان شیر، چه مقدار از کلسیم مورد نیاز بدن را تامین کرده ایم؟

حالا فرض کنیم که به جای خوردن شیر، از قرص یا پوری استفاده کنیم که میزان دقیق کلسیم موجود در آن مشخص است و با مصرف مقدار مشخصی از آن، میزان کلسیم بدن را تامین کرده ایم. آیا این کار  به صرفه تر و البته مفیدتر نیست؟

مکمل ها جایگزین غذاهای بی ارزش

خیلی از ما در هنگام گرسنگی حاضریم هر چیزی که به دست آوردیم را بخوریم. این مواد غذایی که ارزش غذایی کمی دارند و با عنوان « هله هوله» می شناسیم، تنها برای مدتی ما را سیر می کنند اما مواد غذایی مورد نیاز بدن را تامین نمی‌کنند. در حالی که چه گرسنه باشیم و چه نباشیم، باید کلسیم، منیزیم و ویتامین D بدن را تامین کنیم. پس بهترین کار این است که در این شرایط از مکمل هایی استفاده کنیم که هم، این مواد را تامین کنند و هم این که مانع از گرسنگی بی موقع ما و رفتن ما سه سمت هله هوله ها شوند!

ویتامین D

منبع اصلی تامین ویتامین D جلوی چشم همه ماست؛ خورشید! به همین خاطر شاید فکر می کنیم با اندکی راه رفتن زیر خورشید یا تابش نور خورشید به پشت پنجره به بدنان، صاحب انبوهی از این ویتامین در بدن مان شده ایم. اما نه! این ویتامین تنها در حالتی جذب بدن می شود که نور خورشید بدون مانع به سطح بدن مان برخورد کند؛ نه از پشت پنجره یا روی لباس.

به همین خاطر می توان از قرص های ویتامین D استفاده کرد. به خصوص برای دختران که بدن آنها کمتر از پسرها با نور خورشید، برخورد مستقیم دارد. آهن هم از جمله عناصری است که مصرف آن برای همه- به خصوص دختران و زنان- توصیه می شود و باید از قرص های آهن استفاده کرد.

روی و ویتامین E

اگر به میزان یک کف دست در روز، نان بخوریم، موادی چون روی و ویتامین E  بدن مان تامین می شود. اما چون نانهایی که می خوریم، سبوس ندارند، این ماده بدن مان تامین نمی شود. به همین خاطر یا باید از نان های سبوس دار استفاده کنیم یا این که از قرص های حاوی این مواد استفاده کنیم.

پروتئین ها

بعد از تمرینات ورزشی، بهترین زمان برای مصرف پروتئین ها است. از آنجایی که مواد حاوی پروتئین( مثل گوشت) زمان زیادی برای جذب نیاز دارند و از طرف دیگر، بعد از تمرین خوردن گوشت کار دشواری است، بهترین کار استفاده از پروتئین مایع است تا سریع تر جذب بدن شود. از طرف دیگر، چون به برخی عضلات و اندامها در تمرین ورزشی، فشار آمده است و آنها نیاز به ریکاوری و ترمیم دارند، بهتر است هرچه زودتر با جذب پروتئین به تقویت این اندامها کمک کرد.

یکی از پروتئین هایی که سریع تر از سایر پروتئین ها جذب بدن می شود «پروتئین‌وِی» است که کمک فراوانی به عضله سازی می کند.

کراتین

اگر به باشگاههای بدنسازی بروید، در آنجا قطعا این جمله را زیاد می شنوید که برای افزایش کراتین بدن خود، موادی چون تن ماهی، عدس و کشک زیاد مصرف کنید. بهتر است قبل از هر چیز با کراتین آشنا شوید. کراتین یک نوع پروتئین است که توسط کبد، کلیه ها و پانکراس تولید می شود. مقدار کراتین تولیدی توسط این اندامها یک تا 2 گرم در روز است. در موادی چون گوشت قرمز، گوشت ماهی و شیر هم این ماده یافت می شود اما می توان آن را به شکل قرص، قطره و پودر هم مصرف کرد. کراتین کمک فراوانی به عضله سازی و بهبود کیفیت ورزشی ورزشکاران دارد و به همین خاطر ورزشکاران نیاز فراوانی به مصرف منظم آن دارند. اما چه زمانی؟ پاسخ ها به این سوال متفاوت است اما بهترین حالت ممکن برای جذب کراتین، اندکی قبل یا بعد از تمرینات است.

سایر مکمل ها