چرا آموزش حضوری راه نمیافتد؟
پدر علی که فرزندش در پایه چهارم ابتدایی درس میخواند و از هفته نخست آذر، دو روز در هفته و هر بار بهمدت یک ساعت و 45 دقیقه به کلاس حضوری میرود، میگوید: فرزندم در آموزش مجازی بهشدت دچار افت یادگیری شده است و عملاً متوجه دروس نمیشود حتی اهمیتی هم به کلاسهای مجازی نمیدهد. امیدوار بودیم با حضور در کلاس درس، وضعیت بهتر شود اما مدرسه اعلام کرد فقط دو روز در هفته آن هم یک ساعت و 45 دقیقه آموزش حضوری دارند.
او ادامه میدهد: دو جلسه آموزش حضوری برگزار شد که در کمال تعجب مدرسه اعلام کرد «بهدلیل اعتراض برخی مادران نسبت به حضور دانشآموزان در مدرسه فعلاً آموزش حضوری تعطیل است، فقط رفع اشکال خواهیم داشت که زمان حضور هر دانشآموز را اطلاعرسانی خواهیم کرد.»، آیا صرفاً بهدلیل اعتراض برخی مادران که اتفاقاً پایه درسی فرزندشان قوی است و توانایی مالی گرفتن معلم خصوصی را دارند باید همین ساعات محدود آموزش حضوری را هم تعطیل کرد؟ تکلیف خانوادههایی مانند ما که تمایل دارند فرزندشان به کلاس حضوری بیاید، چه میشود؟ آیا حقوق ما اهمیتی ندارد! مگر نمیگویند آموزش حضوری اختیاری است، والدینی که نگران هستند فرزند خود را به مدرسه نفرستند.

پدر دیگری که فرزندش در پایه هشتم تحصیل میکند، میگوید: هنوز مدرسه برای آغاز آموزش حضوری اطلاعرسانی نکرده است، بارها پیگیری کردیم اما میگویند اطلاع میدهیم تا دانشآموزان هفتهای یکبار به مدرسه بیایند؛ تصور کنید اگر پسرم بخواهد هفتهای یک روز به مدرسه برود برای درسی مانند عربی نهایت در ماه یکبار بتواند از کلاس حضوری استفاده کند؛ این چه سبک بازگشایی است؟! بهنظر میرسد بیشتر بهدنبال رفع تکلیف هستند تا بگویند مدارس حضوری شد.
یک دبیر ریاضی: آموزش حضوری ماهی یک بار به درد نمیخورد!
آقای کاکاوند دبیر ریاضی درباره وضعیت فعالیت حضوری یا مجازی مدارس عقیده دارد: آموزش حضوری یک ضرورت است اما شرایط نیز مهم است چون در برخی کلاسهای درس جمعیت دانشآموزان زیاد است اما اگر جمعیت کلاس درس پایین باشد برای دروسی مانند ریاضی، شیمی، فیزیک و زیست حتماً باید آموزش حضوری داشت،
به گفته این دبیر ریاضی اینکه گروهبندی کنیم و دانشآموزان در گروههای مختلف بیایند هر دانشآموز نهایت در ماه یکبار به مدرسه بیاید، عملاً فایدهای ندارد و صرفاً برای این است که گفته شود، مدارس حضوری شد! اگر قرار است آموزشها حضوری شود مدارس را کامل بازگشایی کنند و اگر برای سلامتی دانشآموزان مضر است همان روش مجازی را ادامه بدهند اما در هر شرایطی برای درسی مانند ریاضی به رفع اشکال حضوری نیاز است، بیشترین ضربه تعطیلی مدارس متوجه یادگیری دانشآموزان است که بعدها تبعات منفی آن را مشاهده خواهیم کرد.

سرگردانی میان آموزش حضوری یا مجازی
«محمدرضا نیک نژاد» کارشناس مسائل آموزشی در این باره میگوید: قبل از کرونا آموزش روال خود را طی می کرد . بعد از شیوع کرونا یک چندماهی طول کشید تا به یک نقطه اتکا برسیم . به هر حال روند آموزش پیش می رفت و شاید در زمان آزمون یک سری مشکلات وجود داشت اما برگزاری کلاس ها به صورت مداوم بود و تکرار می شد . این یک تجربه خوبی به معلم و دانش آموز داده بود و آن ها به یک روند ثابت رسیده بودند .این روند ثابت را فقط یک چیز می توانست تغییر دهد و آن هم آموزش حضوری بود . یعنی کامل به سمت بازگشایی مدارس و حضور حداکثری در مدارس باز می گشتیم . اما این مورد شکل نگرفت و ما الان در یک بزرخ ، دوگانگی و سردرگمی قرار گرفته ایم .
آموزش تلفیقی یک چیزی است که از بیرون به کلاس ها تحمیل می شود و البته امکانات آن هم وجود ندارد . مثلا به ما می گویند که آموزش باید تلفیقی باشد از آن ها می پرسیم که آموزش تلفیقی چیست . به ما می گویند یعنی معلم هم باید برای بچه هایی که در خانه هستند تدریس کند و هم برای دانش آموزانی که در کلاس و مدرسه حضور دارند . اما در مدارس امکانات برگزاری این نوع آموزش وجود ندارد . برای مثال همه مدارس دوربین ندارند یا شاد امکانات آموزش تصویری ندارد . ما در شاد در یک روند رشد هستیم اما سرعت آن به شدت کند است
به گفته این کارشناس آموزشی، دانش آموزان به شدت افت کرده اند و این آشفتگی وضعیت را به مراتب بدتر کرده است؛ یعنی دانش آموزانی که در سال گذشته پایه های ضعیفی داشتند و آموزش کارآمد دریافت نکردند این وضعیت قرار بود یک سر و سامانی به آن ها بدهد تا افت های آموزشی را جبران کنند . اما الان آموزش به صورت جبران نشده در یک مسیر انحرافی دیگر در حال پیشروی است . یعنی نه تنها عقب افتادگی ها جبران نشده است دراین شرایط آموزش چند برابر ناکارآمد تر شده است و دانش آموزان واقعا سردرگم هستند .
این آشفتگی می تواند باعث شود بچه ها دچار حس بی هدفی شوند و حتی در آستانه افسردگی قرار بگیرند .
منبع: روزنامه آفتاب یزد
انتهای مطلب/