شعر شب پره

شب پره

با بهار؛ 

‌دوستی نداشت.
 گل برای او، 
بوی خوب آشنا نبود
شعر بلبلی، شفا نبود.

 هیچ گاه؛ 
با نگاه عاشقانه ای
رو به رو نشد
آفتاب،
هرچه در خیال او دوید
خوابِ شب پره
زیر و رو نشد.

محمود پوروهاب