به گزارش گروه شاهد نوجوان، در یک روز آفتابی وقتی به خورشید نگاه میکنید یک گوی روشن و درخشان میبینید که بهدلیل نور زیاد نمیشود به صورت مستقیم به آن خیره شد؛ با اینکه فاصلهی زمین تا خورشید 150 میلیون کیلومتر است.
همانطور که میدانیم زمینِ ما به دور خورشید میچرخد و این چرخش یک سال طول میکشد.
همانند زمین، هفت دنیای دیگر (سیاره) هم به دور خورشید میچرخند.
خورشید به تمام این سیارهها بسته به دوری و نزدیکیشان نور و گرما میدهد و جاذبه خورشید باعث میشود این سیارهها دور این ستاره بچرخند.
به مجموعه خورشید و زمین و هفت سیاره دیگر منظومه شمسی یا خورشیدی گفته میشود که خود در کنار هزاران منظومه دیگر در «کهکشان راه شیری» قرار دارد.
منظومه شمسی هشت سیاره به نام های عطارد، زهره، زمین، مریخ، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون دارد و همچنین دارای تعدادی اجرام کوچکتر مثل سیارات کوتوله، سیارک ها و دنباله دارها است.
سیارههای منظومه شمسی
عطارد (تیر)
عطارد که نام دیگرش تیر است، دنیای سنگی و کوچکی است که نه جو دارد و نه آب و بیشتر شبیه به ماه است.
نزدیکترین سیاره به خورشید و سریع ترین سیاره است که هر 88 روز یکبار به دور خورشید می چرخد.
دیدن عطارد سخت است زیرا همیشه نزدیک به خورشید است .
زهره یا ناهید (ونوس)
دومین سیاره منظومه شمسی زهره است که ناهید هم نام دارد. قدم زدن در این سیاره مانند قدم زدن در آب است.
به زهره خواهر زمین هم میگویند.
زهره نزدیک ترین سیاره به زمین است.
زهره پس از ماه درخشان ترین جرم در آسمان است.
زهره را می توان با چشم غیر مسلح هنگام غروب خورشید دید و چنان زیبا است که انگار خورشید دیگری در آسمان است.
زمین
همه ی ما مسافران زمینی در منظومهی شمسی هستیم.
زمین سومین سیاره منظومه شمسی و سن آن حدود 5/4 میلیارد است.
حدود 70 درصد زمین را آب تشکیل داده است.
مریخ (بهرام)
مریخ یا بهرام در آسمان به شکل یک ستارهی نارنجی مایل به قرمز دیده می شود.
مریخ چهارمین سیاره منظومه شمسی است. مریخ رنگی سرخ دارد و آن هم بخاطر میزان زیادی از اکسید آهن که در آن وجود دارد است.
مریخ دو ماه کوچک و نامنظم بنام های فوبوس و دیموس در خود دارد.
مشتری (هرمز)
مشتری آنقدر بزرگ است که می تواند دیگر سیارات را به راحتی ببلعد.
مشتری با وجود اندازهی بزرگش سریعترین سیاره نیز به حساب می آید بهطوری که هر ده ساعت یک بار به دور خود میچرخد، اما چرخش مشتری به دور خورشید در یک مدار کم وبیش بیضی شکل صورت می گیرد که 12 سال زمینی طول می کشد.
مشتری یک توپ بزرگ گازی است و جسم جامدی در آن وجود ندارد.
مشتری چهارمین جسم درخشان در آسمان پس از خورشید، ماه و زهره است. اگرچه گهگاه مریخ (بهرام) درخشانتر بهنظر میآید. به کمک دوربین دوچشمی برخی از قمرهای مشتری نیز قابل است.
.jpg)
زحل (کیوان)
زحل در آسمان شب زمین بسیار درخشان و پر نور دیده میشود، زیبایی زحل در آسمان بخاطر وجود نوارهای روشن و حلقه اطراف آن است.
این حلقهها پر از یخ است که اندازههای آن از یک سانتیمتر تا 10 متر یافت میشود.
زحل دومین سیاره بزرگ منظومه شمسی و ششمین سیاره نزدیک به خورشید است.
اورانوس
اورانوس یک غول یخی است.
اورانوس هفتمین سیاره ی خورشید است و از نظر اندازه بعد از مشتری و زحل قرار گرفته است.
دارای سردترین دما است. دما در نوک ابرهایش به منفی 214 درجه میرسد. اورانوس حرکتی کند دارد و هر چرخش آن به دور خورشید 84 سال زمینی طول می کشد.
نپتون
دورترین سیاره به خورشید است و هشتمین سیاره منظومه شمسی است.
بعد از مشتری، زحل و اورانوس نپتون بزرگترین سیاره به لحاظ اندازه است.
نپتون با چشم غیر مسلح دیده نمی شود چون فاصله اش تا زمین سی برابر فاصله زمین تا خورشید است.
پلوتون
در هنگام کشف پلوتون در سال ۱۹۳۰ تا سال ۲۰۰۶ ، نهمین سیاره منظومه خورشیدی به حساب میآمد اما اکنون بنا بر تعریف اخترشناسها فقط یک سیارهٔ کوتوله به حساب میآید.
مشتری، زحل، اورانوس و نپتون چهار غول گازی هستند و از هیدروژن و هلیوم ساخته شده اند. از زمین هم بزرگترند اما نسبت به بزرگیشان سبک وزن هستند.
انتهای مطلب/
